6/2/2008 ·
Budist rahipler, artık yetiştiğini
düşündükleri bir öğrencilerini, yola çıkmadan önce çağırdılar. Başrahip
öğrenciye tek bir soru sordu:
* "20 yıldır buradasın, neler öğrendin?"
"Yedi gerçek öğrendim" dedi öğrenci.
* "Yirmi yıldır buradasın, sadece yedi gerçek mi öğrendin?"
"Evet, yedi gerçek öğrendim..."
* "Say" dedi baÅŸrahip, "birincisi..."
"Dostluklar
ikiye ayrılır: Kalıcı dostluklar ve geçici dostluklar. Hayatta bir
zorluk ortaya çıktığı anda bozulan dostluklar daha çoktur, kalıcı
dostluklar çok azdır..."
* "Ä°kincisi" dedi baÅŸrahip.
"İnsanların
çoğunluğu kalplerini ve beyinlerini geçici değerlere ayırmışlar. Bu
değerler uğruna kendi gerçek niteliklerinden taviz vermekten, kötü
şeyler yapmaktan çekinmiyorlar..."
* "Üçüncüsü" dedi başrahip.
"Ä°nsanlar,
amaçlarına ulaşmak için birbirlerini ezmekten çekinmiyorlar. Oysa
başkasına kötülük yaparak elde edilen her şeyin geldiği gibi ellerinden
gideceğini anlamıyorlar..."
* "Dördüncü" dedi başrahip.
"Ä°nsanlar
gerçekte bir anlamı ve önemi olup olmadığını hiç düşünmedikleri fakat
değerli ve anlamlı saydıkları şeyler yüzünden birbirlerine zarar
veriyorlar... Bu şekilde hayatı birbirlerine zehir etmeye alışmışlar."
* "BeÅŸinci" dedi baÅŸrahip.
"Herkes yanlışın nedenini, başarısızlığın nedenini başkalarında arıyor."
Kimse, başına ne geldiyse aslında kendi yüzünden geldiğini anlamıyor, kendi suçunu, yanlışını kabul edip düzeltmiyor..."
* "Altıncı" dedi başrahip.
"Ä°nsanlar
helal lokmanın ve bölüşmenin değerini bilmiyor. En lezzetli lokmanın
helal lokma olduğunu unutuyorlar. Vicdanları ve mideleri arasında
kaldıkları zaman midelerini tercih ediyorlar..."
* "Yedinci" dedi baÅŸrahip.
"Ä°nsanlar
bir şeye dayanmadan yaşama gücünü bulamıyorlar. Bu yüzden çoğu zaman
anlamsız şeylere sarılıyor, güveniyorlar. Asıl sarılmaları ve
güvenmeleri gereken belki de tek duygunun sevgi olduğunu anlamamakta
ısrar ediyorlar..."
* "Güle güle" dedi başrahip..
Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır